Christchurch 27 maart

Na een kort verblijf in Timaru reizen we verder naar Christchurch. Christchurch is toch een leuke stad hoewel ik mijn hart al aan Dunedin verpacht heb. Vanavond is de wedstrijd Crusaders vs. Highlanders wat concreet Christchurch tegen Dunedin betekent. We hebben vandaag trouwens wel gelachen. Ik (Bertram) liep een beetje rond te slenteren in de stad waar ik Jose ook weer tegen kwam. We stonden wat te praten terwijl op de achtergrond twee Australische artiesten hun ding deden. Ze riepen ons en toen we net deden of we niets hoorden vroegen ze vervolgens waar we vandaan kwamen. Onze Nederlandse trots werd aangesproken en we zeiden dat we uit Nederland kwamen. Is dat dat land waar ze raar Duits spreken? was de reactie. Nee, antwoordde ik, Duitsland is dat land waar ze raar Nederlands spreken! Het ijs was gebroken en na enig aandringen gingen we toch maar zitten. Achter ons had een oud bekende het hele scouwspel gevolgd; Wout! Een kleine reunie van oudbekenden in Christchurch dus. Een meisje werd naar voren gehaald en de heren besloten om wat koppelwerk te verrichten. Wout dacht (net als ik) dat hij gevraagd werd maar de Australiers bleken mij te bedoelen. Ik moest een 18e eeuwse versiertruc toepassen waarbij ook de kleren enigszins aangepast moesten worden. Ik vroeg of het nodig was om mijn onderbroek ook ver op te trekken en dat vonden de Australiers (evenals het publiek) helemaal geweldig. Dus met een te hoog opgetrokken onderbroek (boven mijn gewone onderbroek) liep ik naar dat meisje toe a la zoolander (de filmliefhebbers weten wat ik bedoel), onder luid gejuich van het publiek. Vervolgens een knuffel gegeven (kon ze erg goed!). De Australiers wilden meer zien, maar helaas. Vervolgens moest ik helpen met jongleren terwijl de een op de schouders van de ander stond. Ik gooide alles erg hoog aan zodat het vangen al een kunst op zich was. Toch was ik 'great fun' volgens de Aussies (gelukkig maar) en we mochten weer gaan zitten. 's Avonds was dus de wedstrijd Crusaders vs. Highlanders en samen met tien anderen in ons vak was ik 'voor de Highlanders' de rest voor de Crusaders. Helaas wonnen de Crusaders. Ik raakte in gesprek met een Highlanderfan die dacht dat ik Iers was. (You beat the English! With soccer? No, with rugby. We don't play rugby in Holland! Oh, I thought you were from Ireland) en 's avonds werd er nog wat stapwerk verricht. Einde van een leuke dag.

Dunedin 24 maart

Ik (Bertram) geloof dat ik van Dunedin houd. We hebben een tentje gevonden dat Arc Cafe heet en hier draaien ze heerlijke alternatieve muziek. Van electro tot drum 'n bass. Het hostel blijft echter een beetje vreemd. Gisterennacht had Henk-Jan een beetje teveel gedronken en hij kon het niet laten om luidruchtig te snurken. Hoe harder hij begon te snurken hoe harder de ramen begonnen te klapperen en zelfs de deur begon te rammelen alsof iemand er aan trok. Niet relaxed! Room 32 is really haunted! Sommigen schijnen zelfs al encounters te hebben gehad. Er blijkt in ieder geval een vrouw hier te zijn overleden. Van de dochter van de eigenaresse hoorden we dat dit vroeger een ziekenhuis is geweest. In de hele stad staat dit gebouw bekend als haunted. Het is dus echt een spookhostel en veel Japanners weigeren er dan ook te gaan slapen. Zij schijnen toch wat geloviger te zijn dan de nuchtere westerlingen. Ik heb vandaag een stel naar kamer 32 gewezen en heb maar niets verteld over de geruchten over deze kamer. Ze komen er misschien zelf wel achter...

Dunedin 23 maart

Op de weg naar Dunedin werden we allereerst al verrast door een huis op de snelweg. Ja, je leest het goed er stond een huis op de snelweg. Het is in Nieuw-Zeeland namelijk de gewoonte dat mensen niet van het ene huis naar het andere huis verhuizen, maar gewoon hun huis meenemen naar een andere plek. Erg grappig om te zien hoeveel mensen er aanwezig zijn tijdens zo'n verhuizing om alles in goede banen te laten verlopen. Dunedin is een erg leuke stad. Het is de schotse naam voor Edinburgh en je vindt hier dan ook veel Schotse tinten. Morgen blijven we hier ook nog en dan gaat de reis al snel weer richting Christchurch, waar we een aantal oude bekenden hopen tegen te komen die ook naar Australie reizen.

Dunedin 23 maart

We zitten nu dus in Dunedin en we zijn aanbeland in een YHA Hostel. Er gaat echter een verhaal over dit hostel. Er schijnt een geest (of zelfs 2) in het hostel rond te waren die ook al verscheidende malen gesignaleerd is (geen geintje). Deze geest zit in de kamer naast de onze, dus dat kan nog lachen worden. Nu zitten we echter nog veilig in een pub in de stad, The Arc genaamd. Voor de Groningers: dit is vergelijkbaar met de Zolder, dus erg goede muziek en relaxte mensen.

Wetenswaardigheidjes

Hoewel Nieuw-Zeeland maar 5 miljoen inwoners heeft (ongeveer 4 miljoen op het Noorder- en 1 miljoen op het Zuidereiland) leven er ongeveer 17 miljoen possums. Dit zijn een soort grote eekhoorns. Omdat er zoveel possums zijn is er besloten dat het geoorloofd is om deze beesten dood te rijden. Om de 300 meter komen wij dus een doodgereden possum tegen. Zelf hebben we er nog geen van het leven mogen beroven. Toch leuk om te weten.

Gore

Na Queenstown maken we eerst een tussenstop in Gore (nee, niet in Goor) waar we in een omgebouwde brandweerkazerne verblijven. Eerst zijn we met z'n vieren: Jose, Henk-Jan ik en een Japanner, maar 's avonds komen er gelukkig meer mensen. Twee Canadezen (waarvan er een Nederlandse roots heeft) en een jongen uit Londen met een meisje uit Duitsland. Leuke avond gehad en wat wijn gedronken waarna de gesprekken steeds leuker en soms ook politiek werden. Bertram heeft zijn radicaal linkse ideeen weer volop kunnen scanderen.

Queenstown

Tijdens St. Patricks Day zijn alle Irish Pubs volledig afgeladen, maar toch beslissen we: Matt, Chris, Henk-Jan, Jose en Bertram om de stad in te gaan. We spelen nog even een potje darts waarbij de Nederlanders uiteraard van de Engelsen winnen, waarna we veel Guiness drinken in een Irish Pub. Bertram laat de Ieren zien hoe er gedanst moet worden op Ierse muziek (onder luid applaus) terwijl Jose een slaapplaats bij een kiwigezin in Dunedin probeert te regelen. De volgende dag 18 maart staat de bungyjump op het programma. Jose en Henk-Jan laten zien dat ze in staat zijn naar beneden te kunnen vallen: respect.

Wetenswaardigheidjes

We hebben gehoord dat de maori's helemaal niet de oorspronkelijke bewoners van Nieuw-Zeeland waren. De oorspronkelijke bewoners waren de mori-mori's een vredelievend volk dat door de maori's is opgegeten. Kanibalisme dus! Toch zijn deze maori's de enige cultuurlingen die Nieuw-Zeeland heeft. Historic scenery betekent hier dat iets 20 jaar oud is, dat is historisch hier! Ook horen we hier veel over andere landen. Wisten jullie bijvoorbeeld dat de mensen in Singapore engels als eerste taal hebben? En dat terwijl het naast Maleisie ligt! Of dat sommige Finnen Zweeds als eerste taal hebben? Misschien wist je dat in Zwitserland Duits en Frans gesproken wordt, maar wist je ook dat er in sommige delen Italiaans gesproken wordt? Reizenderwijs wordt men wijs!

Queenstown 15 maart

We komen aan in Queenstown dat de toeristenstad zou moeten zijn. Hier kan je bungyjumpen, kayakken, op de jetski etc. etc. Toch zijn de bars 's avonds verbazingwekkend rustig. 's middags scheen de zon en Bertram zag kans om even een boek te lezen aan het water toen opeens een boom omviel. Een Zwitser wees erna en zei: Gelukkig staan wij daar niet! Waarop Bertram antwoordde: maar mijn auto wel! De boom was precies voor de auto gevallen en had dus geen deuken veroorzaakt. Toch was het genoeg reden om de auto te verplaatsen!